مقدارى مال دارد و در خانه مىنشيند و از خانه بيرون نمىرود و طلب روزى نمىكند نمىخواهد تا آنكه آن را مىخورد . سپس دعا مىكند خداى تعالى اجابت نمىكند . پس اين وظيفه كلى براى همه مردم است . و اما وظيفه خواص در مورد كسب روزى : عده‌اى متعبد به كسب هستند ، و عده‌اى توكل را پيشه كردند ، و توكل درجه‌اى عظيم و صفتى از صفات صديقين است و هر كس به آن برسد از قيد اهتمام به روزى مىرهد و زمام طلب روزى از دست او در مىرود و انگيزهء اكتساب از او مضمحل مىشود و ابرهاى غم از چهره‌اش زدوده مىگردد و ابر سپيد آرامش بر او سايه مىافكند و بر سفرهء رضايت نشيند و از حوضهاى آرامش سيراب مىشود . خداى تعالى عزّ ذكره فرمود : و مَنْ يَتَوَكَّلْ عَلَى اللَّهِ فَهُوَ حَسْبُهُ « 1 » هر كس بر خداى توكل كند خداى او را كافى است . و فرمود الَّذِينَ قالَ لَهُمُ النَّاسُ إِنَّ النَّاسَ قَدْ جَمَعُوا لَكُمْ فَاخْشَوْهُمْ فَزادَهُمْ إِيماناً وَ قالُوا حَسْبُنَا اللَّهُ وَ نِعْمَ الْوَكِيلُ فَانْقَلَبُوا بِنِعْمَةٍ مِنَ اللَّهِ وَ فَضْلٍ لَمْ يَمْسَسْهُمْ سُوءٌ « 2 » آنانى كه مردم ايشان را ترسانيده گفتند دشمنان براى ( مبارزه با ) شما جمع شدند پس از ايشان بترسيد ايمان ايشان زيادت گرديد ، گفتند : خداى تعالى ما را كافى است و خدا وكيل خوبى است پس در نعمت و فضلى از خداى قرار گرفتند كه بدى به ايشان نمىرسد . و در كتب وحى گذشته وارد شده است كه : اى فرزند آدم تو را از خاك آفريدم سپس از نطفه خلق كردم پس از خلقت تو عاجز و درمانده نشدم آيا بخاطر گرده‌اى نان كه بسوى تو روانه كنم درمانده شوم ؟ و از جمله چيزهايى كه خداى تعالى به عيسى عليه السلام وحى كرد اينكه : مرا همانند مقاصد خود در خود پياده كن ! و ذكر مرا براى معادت قرار بده ! و با نوافل به من نزديك شو ! و بر من توكل كن ! تو را كفايت مىكنم و با غير من دوستى نكن ! پس تو را وانهم اى عيسى ! بر بلا صبر كن ! به قضا راضى شو و رضايت مرا باش زيرا مسرت من اين است كه اطاعت شوم و عصيان نشوم . اى عيسى به زبان يادم كن و دوستى من در قلب تو باشد . و امام صادق عليه السلام فرمود : هر كس براى روزيش اندوهگين شود براى او گناه نوشته مىشود .

--> ( 1 ) . 65 / طلاق ، 3 . ( 2 ) . 3 / آل عمران ، 173 .